สิงห์เคอาร์.คอม

 
เมนูหลัก
สั่งซื้อ
 

หน้าหลัก

หนังสือหมากฮอส

หนังสือหมากรุกไทย

หนังสือหมากสกา

หนังสือบทกลอน

ค่าวจ๊อย

หนังสือกะโลง-ค่าวจ๊อย

กะโลงล้านนา

บทเพลงคำเมือง-นักแต่งเพลง

พระเครื่อง

จาริกตามรอยพระปฏิปทา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บทกลอน

เขียนโดย นายกิ้น สิงห์เคอาร์ ศิลปินเดี่ยวล้านนาด้านเพลงกำเมือง

............ดิ้นรนเพียงให้เลี้ยงพอ....

..................บทไหว้ครู..........

ก้มกราบซาบซึ้งคุณสุนทรภู่ .........บรมครูกวีจันท์วรรณศิลป์
บทกลอนรื่นระรัวทั่วแผ่นดิน .........ยังมิสิ้นกลิ่นอายคลายศรัทธา
โคลงกาพย์กลอนสอนไว้ใช้แบบอย่าง .....มิจืดจางอรรถรสหมดเสน่หา
ด้วยสัมผัสนอกในใส่จินตนา .........ช่างร่ำหามาฝันรำพันกลอน
ร่ายทำนองพ้องชัดจัดไพเราะ .......เนื้อหาเหมาะกลอนสดเป็นบทสอน
นิราศดังคลั่งไคล้ครั้งได้จร ...........ละครผ่อนใจพระอภัยมณี
สูตรคำพร่ำพูดดีเป็นศรีศักดิ์ ..........เพิ่มคนรักทักทายไม่หน่ายหนี
ใส่นิวรณ์สอนใจใคร่ครวญดี .........ราวกับมีมนต์ขลังพลังนัยน์
ดูคำกลอนตอนวรรคชักตัวอย่าง ....เนื้อเรื่องวางทางเดินเทินสมัย
ใส่ลูกเล่นเข่นเร้าเข้าถึงใจ ...........ชื่นชมในคู่เคียงสำเนียงกลอน
เห็นภาพสวนควันโขมงในโรงเหล้า ....หยิบยกเอาเตากลั่นลั่นหลอกหลอน
น้ำนรกหมกมุ่นวุ่นบั่นทอน .............ชีวิตตอนเหินหกตกระกำ
พรรณนาเคล้าคลึงถึงความรัก .......เสียดายนักหักห้ามจิตคิดถลำ
ไม่เมาเหล้าแต่เมาใจให้จดจำ ........ทุกคืนร่ำหาถ้ำที่อำไพ
ถึงอย่างไรไขหมึกลึกในศาสตร์ .....มิบังอาจปราชญ์เคียงเสียงรื่นไหล
ขอนบนอบขอบคุณละมุนใจ .........อีกไม่ไกลไสร่างย่างตามครู
สุนทรภู่ครูกวีมีมนต์ขลัง ..............ระรื่นฟังไพเราะเสนาะหู
คำสัมผัสมัดใจให้ชื่นชู ...............เป็นที่รู้ในหมู่ฝันพรรณนา
ขอเทิดทูลสุนทรภู่ครูกวี ..............เอื้อนวจีที่จรุงมุ่งสรรหา
วรรณกรรมล้ำเลิศเพลิดเพลินตา ...มนต์เสน่หาพาดื่มด่ำร่ำอาลัย

 

ปัจจัยที่จำเป็นต่อการดำรงชีพ

มวลมนุษย์เกิดมาหน้าที่หลัก        เป็นประจักษ์เผ่าพันธุ์ต้องสืบทอด
สิ่งอื่นใดใส่รหัสจัดเรียงถอด         เพื่ออยู่รอดส่องวัยในโลกา
ปัจจัยหกประการพล่านหาใช้       ควรมีไว้ใช้สอยคอยเรียกหา
สิ่งจำเป็นยังชีพรีบบอกมา            ชาวประชาควรรู้สู้หาซื้อ
สิ่งแรกสุดจำเป็นเช่นอาหาร         รับประทานด้วยกันวันสามมื้อ
ด้วยทำมาหากินหินล่ำลือ             แม้นไม่หวือขมขื่นกว่าอื่นใคร
ลำดับสองต้องเรื่องเครื่องนุ่งห่ม  ที่เหมาะสมชมชิดปิดกายไว้
เสาะหาวุ่นอุ่นอกอบอุ่นใจ            ต้องมีใช้เพียงพอรอผลัดเปลี่ยน    
ถึงที่อยู่อาศัยลำดับสาม              ทุกผู้นามถามไถ่ใคร่ปวดเศียร
ได้มายากลำบากรากอาเจียน     จุดธูปเทียนเวียนไหว้อาศัยนอน          
ลำดับสี่เป็นยารักษาโรค              จิตทุกข์โศกโรคเหงาเฝ้าหลอกหลอน
ซื้อหายารักษาเป็นฉากตอน        กันซอกซอนฟอนฟกทุกโรคภัย
สิ่งอำนวยสะดวกลำดับห้า           เกินไขว่คว้าปัจจัยที่ได้ไข
คอมพิวเตอร์รถยนต์เครื่องพ่นไฟ    มีไว้ใช้ทันใจในทุกเมื่อ  
อาหารใจใฝ่นับลำดับหก             พระเครื่องยกให้ชนคนเงินเหลือ
ประเมินเกินร้อยเท่าเฝ้าจุนเจือ     ไม่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แด่ผู้คน
ให้เพียงพอคลอจัดปัจจัยสี่          จำต้องมีเงินใช้ไม่ขัดสน
จ่ายซื้อหาปัจจัยในวังวน              ทั่วทุกคนด้นหานำมาใช้
เสาะเงินทองมองเห็นเป็นเรื่องยาก     ทนลำบากตรากตรำคอยร่ำไห้
อีกต้องมีต้องใช้เหมือนใครใคร     ควรหาไว้ได้เสนอบำเรอสุข
อย่างไรหาเงินทองต้องกฎเกณฑ์    แทงหวยเล่นเล็งเห็นเป็นเรื่องฟลุ๊ก
หาทำงานออมไว้ในกะปุก     ยามมีทุกข์อริยสัจงัดมาใช้
ปัจจัยหกล้วนมีที่จำเป็น        ยากแสนเข็ญตระเตรียมเขียมเงินไว้
กว่าได้มาสุดสุดบริสุทธิ์ใจ     ให้เป็นไปตามอารยะชนครรลอง

...ปัจจั๋ยหกประก๋ารจำเป๋นในก๋ารดำรงจีวิต.....
หมะนุษย์คนเฮา  จ๋ำเจ่าหต้องใจ๊  มวลหมู่ปัจจั๋ย ตั๊งสี่ผะก๋าร
จีวิตอยู่กั๋น  เผ่าพันธุ์สืบสาน  เจ้นลูกเจ้นหลาน  ต่อไปบ่อสิ้น
อั้นว่าอาหาร  คนพล่านหต้องดิ้น  จำเป๋นหต้องกิ๋น  บ่อญ้าง

เครื่องนุ่งห่ม  ปิดบ่มก๋ายฮ้าง  เปิ้นต๊างหว่างสู  ดูดี
บ้านจองพักผ่อน  หลับนอนดิหลี  กู้คนหต้องมี  ตี้อยู่ตี้ซุก
ยาฮักษาโรค  ตุ๊กโสกเป๋นปุ๊ก  ปัดเป่าเบาถูก  หาเซาะ

สมัยเดี่ยวนี้  ไอทีรื่นเราะ  กู้อย่างแม่นเหมาะ  ใจ๊งาน
สะดวกสบาย  ยายกำอ่อนหวาน  ผ่านอากาศออก  ซุ๊ดตรอกคอกฟ้า
รถยนต์เฮือไฟ  ปัจจั๋ยตี้ห้า  จ๋ำเป๋นเปิ้งปา  ปิงใจ๊

ผะก๋ารซุ๊ดต๊าย  ตี้หกบ่งไว้  ความสุขตางใจ๋  ใฝ่เอา
พระเครื่องนานา  ปาส่องแก้เหงา  เต้าฮือก่อเจ้า  เอามาญื่นญก
บอนไซดอกไม้   ก่ายก๋องสาธก  เพียงแค่หยิบยก  บ่งจี๊

ปัจจั๋ยห้าหก  เกิ๋นจ๋ำเป๋นนี้  หากบ่อมี   มายอง
หมะนุษย์คงอยู่  บ่าสู้เส้าหมอง  ถูไถไต่กอง  สมัยก่อนปุ้น
เซาะว่าหากิ๋น  ปัจจั๋ยสี่ลุ้น  พอเพียงยืดหยุ่น  เอาเน้อ

มีหน้อยใจ๊หน้อย   บ่าจ่อยหลงเพ้อ  ขี้โตยจ๊างเจอ  ก้อนใหญ่
นกน้อยไค่  ไซ้ฮางน้อย  แต่ปอตั๋วเตือนใจ๋เน่อนายเฮย

......พื้นฐานความรู้มุ่งสู่อาชีพ........
สิ่งจำเป็นที่สุดวุฒิความรู้              เพื่อมุ่งสู่อาชีพรีบสรรหา
เป็นพื้นฐานหาเงินเพลินได้มา       มิพึ่งพาคนอื่นพึ่งตนเอง
ศึกษามากใช่ว่าน่าสำเร็จ                 ยังมีเกร็ดความรู้ดูเหมาะเหม็ง   
ภาคปฏิบัติให้ฝึกนึกคิดเอง            ไม่หวั่นเกรงเร่งถามตามชำนาญ 
บางคนเพียรเรียนจากภาคสนาม    เริ่มติดตามถามไถ่ใคร่ประสาน
วิธีเสาะหาเงินเทินเต็มพาน             เฝ้าพิจารณ์เทิดไว้ในสังคม
ด้วยแรกเริ่มเติบใหญ่ไม่สามารถ    กำหนดวาทย์อาชีพที่เหมาะสม
การแก่งแย่งชิงดีมีให้ชม                 ไม่รื่นรมย์ปรารมภ์สมประดี 
แม้นสติปัญญาว่าน้อยกว่า             หมั่นไขว่คว้าหาเงินเทินศักดิ์ศรี
ความขยันหมั่นเพียรเพิ่มมั่งมี        คงชีวีตามวิถีอัตภาพ  
วุฒิศึกษาเป็นเพียงเรื่องทางผ่าน     เรื่องการงานสานต่อรอถูกทาบ
เป็นมนุษย์เงินเดือนได้ใคร่ก้มกราบ   ทำจนตราบเกษียณเจียรพักผ่อน
บางคนหาอาชีพอิสระ                      วนเวียนคละปัจจัยหกมาก่อน
ด้วยผลิตจำหน่ายไต่ขั้นตอน         คนใช้วอนยินยอมซ่อมบำรุง
ฉะนี้จึงมีหลากหลายอาชีพ             ถูกรัดบีบถีบเขนเป็นเรื่องยุ่ง
ต้องเลี้ยงชีพบริพารฐานพยุง          เพื่อจรุงมวลหมู่ดูปลอดภัย
การแกร่งแย่งผ่านมาว่ายอมรับ      หลายระดับต่ำมาน่าหวั่นไหว
ด้อยโอกาสเข้าถึงช้ากว่าใคร          ผันตนไปเป็นเช่นเกษตรกร
หาตอนเช้ากินค่ำนำส่วนมาก        เงินหายากตรากตรำคำพร่ำสอน
แลกมาด้วยเหงื่อไคลใคร่นิวรณ์   ไม่ม้วยมรณ์พรเพียงเลี้ยงชีวิต         
อันความรู้อยู่คู่คุณธรรม                  สิ่งควรจำในใจใฝ่ครวญคิด
ฉลาดไร้คุณธรรมกระทำผิด           ไม่มีจิตสำนึกฝึกไตร่ตรอง
ปฏิบัติการเยี่ยงโจรปล้นคนอื่น     ให้ขมขื่นใช่ใครไททั้งผอง
ปัจจัยอื่นจำเป็นใช้ในครรลอง        เพื่อปรองดองสงบสรวงปวงประชา
คุณธรรมไม่น้อยกว่าห้าประการ     ขอไหว้วานเชิญชวนควรรักษา
ด้วยซื่อสัตย์ประหยัดคัดสรรมา   อดทนพามาขยันคั่นอดออม
อตฺตาหิอตฺตโนนาโถ                        เป็นดั่งโซ่คล้องใจไว้หวนหอม
สุภาษิตพุทธกล่าวชาวยินยอม      ครอบตัวขอมสำนึกบันทึกจำ
ไม่มีใครเลี้ยงเราจนเฒ่าแก่              ตัวพ่อแม่แก่เหลือเจือจุนค้ำ 
พึ่งตนเองขึ้นใจใฝ่ในธรรม              บ่มเพาะจำรู้สึกสำนึกจิต
บางคนไม่รื่นรมย์สมประกอบ       รับผิดชอบตอบวางอย่างใกล้ชิด
มาถึงคนพิการประสานสิทธิ์         วิธีคิดหาสตางค์เลี้ยงร่างกาย
จับจ่ายเงินเกินยุคโกลโบไลซ์       ไม่ต้องใช้เงินสดกฎซื้อขาย
บัตรเครดิตคิดสูตรรูดสบาย          แต่ละรายการเห็นแค่เซ็นแกร๊ก   
พอสิ้นเดือนบิลส่งตรงมาให้          ไม่ตกใจในเกณฑ์เป็นครั้งแรก
พอนานเข้าวงเงินลดหมดไม่แปลก   วิธีแยกส่งดอกพอกต้นก่อน
อีกไม่นานกะดี่กะดากจากบัตรใหม่   รูดเงินใช้สดสดงดเซ็นถอน
รูดบัตรใหม่ใช้เก่าเข้าวงจร             นึกถึงตอนใช้หนี้ทุกวี่วัน
กู้อีกแล้วปูมหลังยังไม่เข็ด            นับเบ็ดเสร็จเจ็ดใบใฝ่กระสัน
เป็นนักกู้สิบทิศปลิดชีวัน             คงล้มพลันด้วยดอกพอกหางหมู
เรื่องแบบนี้เห็นพ้องต้องชั่งใจ       จ่ายเงินในอนาคตสดสวยหรู
ที่ผ่านมาไม่เห็นภัยให้เป็นครู        อดทนสู้ใช้หนี้ที่ก่อมา
หมดเลอะเลือนเตือนใจได้สติ        อโหสิบาปกรรมจำสรรหา
ประนอมหนี้อย่าเขวเจรจา               สิ่งนำพาให้ปลดลดเบาลง

 

…บัตรเครดิต..
บัตรเครดิต  เงินหวิดลู่ใจ๊  ตันใจ๋รวดเร็ว  กำเดียวเงินไหล
ซื้อง่ายใจ๊ค่อง  บ่าหต๊องบอกใผ  เงียบทู้ถูไถ  ญามส่งใจ๊หนี้
ล้ำสมัย   ดวงทัยจื้นจี๊  หน้าบานเต๋มตี้  อึกนึก

เงินอนาคต  แบ่งบดซุ๋ดตึ๊ก  เหมือนมีเป๋นปึก  ร่ำรวย
ซื้อของในฮ้าง  เซนต์ตั๋วสวยสวย  ได้ของโวย  โกยใส่ตะกร้า
ญามเงินขาดมือ  ฮูดด่วนรอถ้า  ไหลออกมา   โละโละ

ร้อยละห้า  เตียบปาโอ๊ะโอ๊ะ  หาเงินมาโม๋ะ  บ่าตัน
วงเงินหมดก่อน  สลิปผ่อนผัน  ส่งมายืนยัน  นัดวันเน่อเหจ้า
อยากหน้าใหญ่   ไล่กู้เงินเข้า  เอามาไถถู  กู้หน้า

นักกู้สิบทิศ   แป๋ะติดไขว่ขว้า  สาวไปสาวมา  พอกพูน
ซว่ายหางบ่อหลุด  ขาดปุ๋ดหายสูญ  ขายบ้านมาดุน  ขุนนาก่อเสี้ยง
ญิ่งดิ้นญิ่งติ๋ด  หน้าผิดหม้างเหมี้ยง  ทรัพย์สินก่อเกี้ยง  หมดแล้ว

เริ่มตั้งต้นใหม่  ตั้งใจ๋แน่แน้ว  ขออยู่อย่างแนว  เพียงพอ
กู้อย่างหนอ   เลิกก่อเลิกกู้  ทู้ที้ไปมีเต้าใดใจ๊เต้าอั้นเน่อนายเฮย 

 

    .....ธรรมะเตือนใจ......

  หันมานำธรรมะแก้ปัญหา         จูงจิตพาเข้าใจไม่เหลิงหลง
อริยสัจสี่ประการขานโดยตรง         ขอก้มลงกราบไขให้กระจ่าง  
ความทุกขามาสานประการแรก      โดยต้องแจกแจงเพียงเรื่องสะสาง
ด้วยเกิดแก่เจ็บตายไม่วายวาง        ดูทุกอย่างเป็นทุกข์ขั้นพื้นฐาน
พลัดพรากจากของรักมักเป็นทุกข์  ไม่ได้บุกรุกเอาเคล้ารสหวาน
พบสิ่งของเกลียดชังชั่งประมาณ     เข้ารุกรานปานกะตุกทุกข์ทันใจ  
ปรารถนาสิ่งใดไม่ได้สิ่งนั้น              เป็นทุกข์พลันอันตรายใจหวั่นไหว
นอกลู่ทางสัมมาอาชีพใด               ต้องครวญใคร่สิ่งที่ไม่ดีงาม
เหตุแห่งทุกข์สมุทัยประการสอง   รวยเงินทองปลดหนี้ปรี่ทวงถาม
สุขสมบูรณ์ในชีวิตจิตอร่าม           ขออยู่ตามสามัญชนคนทั่วไป
ประการสามเตือนสติด้วยนิโรธ     สภาพหมดความทุกข์สุขไฉน
จะเดินเหินสุขกายสบายใจ            ไม่มีใครลุล่วงมาทวงหนี้
อริยมรรคแปดเป็นสุดท้าย             ด้วยบรรยายขยายธรรมนำทางชี้
สู่ดับทุกข์ทั้งปวงห้วงปฐพี              กายวจีใจประเสริฐเทิดสายกลาง
ขอพนมก้มกราบพระพุทธองค์     พวกเราคงตามรอยคอยสะสาง
ลดละเลิกทั้งปวงพ่วงละวาง         เดินสายกลางมัชฌิมาปฏิปทา

……ธรรมะเตื๋อนใจ๋.....
ธรรมะก่อนเก่า  บ่าเล่าบ่าล้าง  มาแต้มแต่งสร้าง  แบ่งวางเตื๋อนใจ๋
อั้นตี้แน่แน่  บ่อหาตี้ไหน  อริยสัจ  สี่ญอดเลิศล้ำ
เป๋นตุ๊กมาก่อน  บ่าหย่อนญานญ้ำ  เจ็ดปะก๋านฮ่ำ   ก่าวจี้

เกิดแก่เจ็บต๋าย  กึ๊ดหน่ายหลีกลี้  บ่อสามารถหนี  ได้เลย
ปั๊ดหลงของฮัก  มักเป๋นตุ๊กเผย  หงุดหงิดเกยเกย  เอ่ยเฮ่ยไปอั้น
ป๊ะป๊บบ่าซอบ  คำตอบแสนซั๊น   หน้าซีดหงีบตั๋น  ไค่วื้น

มักซอบสิ่งใด  บ่อได้บ่อจื้น  เอามาเป๋นปื้น   ฐานเนอ
เหตุสมุทัย   ค้นไล่จ๋นเจ๋อ  ปิ๊ดจ๋าหละเกอ  มาจากไหนแต้
เข้าถึงนิโรธ  อนาคตแก้   แล้วสบายแน่   สุขล้ำ

หนตางแห่งมรรค  มาตั๊กมาก้ำ  พระพุทธเจ้าฮ่ำ  ฮื้อเดิน
ก่อนกึ๊ดก่อยทำ  บ่อหต้องเข๊อะเขิน  กึ๊ดได้เจริญ  ต่อไปภายหน้า
สรุปก่อนไว  บ่อได้มืดล้า  ส๋ายก๋างเข้ามา  ยึดใจ๊

มัชฌิมา   ปฏิปทาไซร้   ขออย่าฮื้อได้  หลงลืม
ถ้าญังอืม     งืมอยู่คงจะแก้ปั๋นหาในจีวิตบ่อได้เน่อนายเฮย

.......ลำนำพร่ำำรัก.......

ถึงสิบสี่กุมภาวาเลนไทน์            ยังมิคลายเวทมนต์เสน่หา
ครบวันรอบตอบรักประจักษ์ตา    พร่ำเรียกหาให้พอพะนอใจ  
แทนความรักด้วยสีแดงดอกกุหลาบ    พิสูจน์ทราบความในได้สดใส
สื่อความหมายที่รักทักทายใจ       มิคลาไคลเป็นอะไรใคร่สิงสู่
แม้นตัวน้องต้องเป็นเช่นจันทรา   พี่เคลื่อนคลากระต่ายน้อยสอยเคียงคู่
คอยติดห้อยสอยตามยามชื่นชู      พามุ่งสู่คูหาวนาลี   
สุดฟากฟ้าแดนดินสิ้นสมุทร         มิได้หยุดความรักมักสดศรี
เข้าคลุกเคล้าเล้าโลมโฉมนารี      ตามวิถีพิศวาสให้บาดนัยน์           
แม้นตัวน้องต้องเป็นเช่นวิหค        พี่ขอวกเวียนเวทเศษกิ่งไม้
รองรับบาทนาทเน้นเป็นทาสใจ      ติดตามไปทุกชาตินิวาสถึง
แม้นตัวน้องเปลี่ยนเป็นเช่นดอกไม้   พี่เปลี่ยนใจให้เห็นเป็นภู่ผึ้ง
เลาะกลีบดอกซอกเกสรตอนเคล้าคลึง   ครวญคะนึงถึงอยู่คู่กัปกัลป์
หากหวนลับกลับกลายเป็นสายสินธุ์    พี่ขอกินรินดื่มอาบวาบกระสัน
มิเหินห่างย่างขลุกทุกวี่วัน           ไม่จากกันวันตายขอถ่อลอยล่อง
แม้นเนื้อเย็นเป็นดาวพี่เป็นเดือน   จะย้ายเลื่อนเคลื่อนคล้อยเคียงคู่สอง
ดาวระยิบพริบทแยงแสงเรืองรอง    เดือนนวลผ่องส่องเร่งเปล่งรัศมี
แม้นเนื้อเย็นเป็นดอกไม้ไพรไคร้ย้อย     พี่ผึ้งดอยคอยใจในห้วงที่
ดอกไม้บานเกสรสุกสกาวดี             ผึ้งรีบปรี่เข้าซอกซอนฟอนน้ำหวาน
ขอติดตามทรามสงวนไม่สิ้นสุด       ใจคอยผุดความรักปักประสาน
เฝ้ารื่นรมย์ประโลมโฉมสะคราญ         เป็นคู่คานเคียงบาททุกชาติไป

กำลมกำหวานอ่อย.............จอยหา
แต้ลือฮ่ำพรรณนา..............ลูบไล้
จื้นหูหว่านจ๊ะจ๋า.................ปาฮื้อ....ใหลหลง
ฮักแต้หาญากไซร้...............มีก้า...หละคอน

 

ฮักแต้แต้  เล่าแหล่เป๋นสาย  ต๋ำนานเรียงราย  บ่อได้ขาดถ้อย
ฮักจนต๋าย  หน่าย..มีบ่อน้อย   เป๋นนิยายอ่อย  ลูบเป๊า
ฮักบ่อเปี่ยน  นิทานน้ำเหน้า  เกื๋อจิ๋กิ๋นเข้า  ก่อลำ
ฮักตลอดก๋าล   ใจ๋บ่อจุ๊จ๊ำ  หละคอนน้ำค่ำ  หนำในโลกหล้า  

ฮักหอ๊ายมอกได้   ไก๋ซุ๋ดป๋ายฟ้า  โง้มป้าดลงมา  มหาสะมุ๋ด
ผ๋ดลอดบาดาล  บ่อหมีตี้ซุ๋ด หอมเติงดอกพุด  เกดตะหวาห้อย
น้องเป๋นจั๋นเป็ง  หอ๊ายกะต่ายหน้อย  ติดแนบเหฝ๊ากอย  น้องฮัก

เป๋นเผิ้งมาต๋อม  ดอกไม้พ้อมพักตร์  เกสรแทบควัก  ดอมดม
ต๋อนน้องมวยเก้า  เป๋นปิ่นปั๋ักผม  กู้เชยชิดชม  บ่อหื้อเปี่ยนได้
เป๋นคกกับแก๋น  ต๋ำแน่นแข่นไหม้  บ่อหมีอันใด  ยึดรั้ง

ติดต๋ามน้องไป  ใจ๋เป๋นตี้ตั้ง  กู้กู้จาดิครั้ง  โตยดู
พิภพคงอยู่  กู้ถูกู้ถ้อง  เหมือนแซะกับข้อง  กู้กู้จาดิไป  ก่อนแลนายเฮย

......การครองคู่..........

อย่างไรมนุษย์เราต้องครองคู่        ช่วยเลี้ยงดูครอบครัวทั่วลูกหลาน
ทะเลาะเบาะแว้งเงินใช้ไม่สำราญ    ขึ้นอยู่การเสาะหาให้เพียงพอ
บ้างเรื่องราวในบ้านการเป็นใหญ่     จะให้ใครใช้สิทธิตัดสินหนอ
เรื่องผัวเมียเดี๋ยวเดียวก็เคลียคลอ    พะเน้าพะนอส่อรักกันต่อไป
บ้างกินเหล้าเคล้าตีกันวันละหน      ยังอดทนดิ้นรนอยู่กันไหว             
พอสิ้นปีมีลูกไว้ผูกใจ                     ยังเยาว์วัยใกล้เคียงสามสี่คน
เตรียมแล้วหรือเงินทองต้องเลี้ยงดู      ให้ความรู้แรกเริ่มเพิ่มใจสน
อนุบาลเด็กน้อยค่อยซุกซน               ต้องผจญด้นเพียรเรียนให้สูง        
พ่อแม่ต้องหาเงินเทินไว้เยอะ             มิควรเปรอะเลอะเลือนลูกเป็นฝูง
เพิ่มความรู้ให้ลูกแบบใจจูง               เหมือนนกยูงคลี่หางกร่างรำแพน
คิดใคร่ครวญต้องเรียนเป็นขั้นตอน    ด้วยเน้นสอนวิชากว่าแก้วแหวน
ครั้นเติบใหญ่กล้าแกร่งแข็งเป็นแมน      มาทดแทนแก่นบรรพ์แต่งคัดสรร  
ใช้ชีวิตยืนหยัดได้ในสังคม            ที่ชื่นชมพ่อแม่แค่วาดฝัน
ในสัมมาอาชีพเป็นสำคัญ              ช่วยผลักดันพลันลดคงหมดลง
ถึงอย่างไรพ่อแม่ยังเป็นห่วง           สายโซ่บ่วงคล้องใจไม่ให้หลง
จวบวันตายยังมิวายไม่ปลดปลง   หมดสิ้นลงทุกอย่างจึงจากกัน

 

มนุษย์เฮา  หต๊องเค้าเคียงกู้  อยู่สร้างเฮือนหลืบ  สืบลูกสืบหลาน
เอากั๋นนั้นง่าย  อ่อยร่ายกำหวาน  บ่อเมินนานนิด  ผิ๋ดหัวกั๋นแล้ว
ส่วนใหญ่มาจาก  เงินฝากหมดแป้ว  หกุ๊มวิ๋ดแอ่ว  ยืมเซาะ

เป๋นหนี้สินไหม  ขั๋บไขว่ไล่เลาะ  รายได้บ่อเม๋าะ  เลี้ยงดู
กึ๊ดเล่นพนัน  ขันต่อเป๋นหมู  ขึ้นเขี๋ยงโดนถู  สู้เปิ้นบ่อได้
เล่นไก่เล่นม้า  เฮฮาไฮ้ไฮ้  บ่อหมีอะไร  ดีขึ้น

หันมาแตงหวย  เดินโพยเมาวื้น  โตยคนอื่น  ทดลอง
หันมากินเหล้า  เอาไหนบ่อถอง  ต๋อนซว่างเป๋นยอง  ปั๋ญหาดองซ้ำ
รายได้สุทธิ  สุจริตก๊ำ  พอเพียงเข้านำ  มาใจ๊

มีหน้อยใจ๊หน้อย  จ๋ำกัดสินใช้  ฮิฮอมเอาไว้  ดีเอง
เลี้ยงลูกหน้อยเหนาะ  เซาะหาเงินเต๋ง  ฮื้อบินได้เอง  เฮ่งเฮียนฮื้อฮู้
ป้อนวิชา  เข้ามาซุกญู้  ติ๋ดตั๋วเป๋นครู  ยายงัด

ทรัพย์แสนหาบ  บ่อทาบวิวทัศน์   ฮู้แจ้งเห็นชัด  ปั๋ญญา
ฝากฮื้อลูกหน้อย  สอยเฮียนศึกษา  เติบใหญ่เปิ้งปา  หาเลี้ยงตั๋วกุ้ม
สายสัมพันธุ์  หมุนปันหวันหลุ้ม  กงเกวียนเวียนสุม  โตยส้าย

กึ๊ดมีครอบครัว  หต๊องชัวร์กั๋วงว้าย  เพียงพอรายได้  จุนเจือ
จ้วยกั๋นพายเฮือ  ข้ามฝั่งหลั่งเหื่อ  ตุ๊กข์ญากปานใดเกื้ออ๋ดทนเน่อนายเฮย      

 

........หน้าที่เด็ก......

วัยเด็กเล็กใฝ่รู้สู้ศึกษา                    เป็นสิ่งพาตนเองเพ่งเบนเข็ม
สุขสมบูรณ์ในชีวิตคิดเติมเต็ม        ให้ปรีดิ์เปรมเกษมสันต์ในวันหน้า
เร่งเรียนรู้ฝึกดีมีโอกาส                   มิควรพลาดมาดขวยด้วยปรึกษา
มีทรัพย์ลือหรือจะสู้มีวิชา               ยามตกอับพึ่งพาจับมาใช้ 
บางคนเรียนรู้กว้างตัวอย่างเป็ด      มีทีเด็ดข้อดีที่บินได้
เทียบกับนกคงแย่แต่ไม่ไกล           ให้รู้ไว้ใกล้กลายชั้นปลายแถว
อีกดำน้ำพอได้แต่ไม่นาน                มาประมาณกับปลาว่าห่างแล้ว
ว่ายน้ำได้กระดืบสืบตีบแจว             ไม่พ้นแนวตะเข้ไล่จับกิน
การเดินเหินเชื่องช้าว่าเหมือนเป็ด    เสียงแหบเอ็ดก๊าบก๊าบดีที่ลิ้น
ไข่เป็ดไก่หมดเกลี้ยงเลี้ยงชีวิน       ใคร่ตัดสินไม่ควรรู้งูงูปลาปลา
สู้ฝึกรู้อย่างเดียวเชี่ยวชาญเถิด      ให้บรรเจิดเกิดผลตามประสา
นกน้อยทำรังน้อยด้อยราคา             สิ่งนำพาหาสุขคลุกทางใจ

 

ญ่างวัยหละอ่อน   บ่าสอนบ่าฮู้  กู้อย่างเป๋นครู  เข้าสู่เศิ๊กษา
โอกาสดีล้อง  บ่อต้องเซาะหา   เจ็บหัวเซาะว่า  เลี้ยงต๊องซุกญู้
อันทรัพย์นักเล้า  ลือเต้าความฮู้  ไหลหลั่งพรั่งพรู   ออกใจ๊

เฮ่งเฮ่าเฝ้าเฮียน  เปียนผูบลูบไล้  เอามาเข้าไว้  ต๋นจม
ฮู้อย่างเดียวแต้  ปอแน่เหม๋าะสม   จีวิตรื่นรมย์  ไปจ๋นแก่เหฒ้า
เลี้ยงครอบครัวหนา  เซาะว่าหาเข้า  ลู่กั๋นแย่งเอา  ลุบลุบ

ฮู้หลายอย่าง  เหมือนเป๋ดเตวงุบ   ตี๋นแบนหญุบหญุบ  ก้อยเตว  
บินได้บ่อไก๋  เตียบนกหัวเขว  ก่อได้กำเดว  ปอเอ้วตั๋วโป้น
วกหว้ายในน้ำ  ปอได้ไล่โญ้น  เตียบป๋าลุ่มบน  ญากแต้

ฮู้อย่างเป๋ด  คอยเอ๋ดก๊าบแก๊  หากิ๋นคงแย่  บ่อตัน
คติเตื๋อนใจ๋นั้น  กู้เมื่อเจื้อวัน  ใจ๊ได้บ่อสิ้นซุ๋ดเน่อนายเฮย    

 

....รำพันตามแก่.....

ลุงแก่แล้วเริ่มต้นเป็นเบาหวาน             อีกไม่นานโรคเก๊าท์มาตามหา
ถุงลมโป่งความดันโหมเข้ามา              ช่างสรรหาซ๊ะป๊ะโรคโบกตามวัย
เอาอีกแล้วต่อมลูกหมากโตได้ที่           ไวรัสบีกำเริบตับอ่อนไหว
เต้นตุ๊บตั๊บอ่อนหล้าโรคหัวใจ                แถมด้วยไขสันหลังนั่งลุกนอน
โรคดันต่ำพลอยซ้ำอัมพาต                  เดินย่างบาทค้ำยันจังซี่ต้องถอน
รำพึงพาดวาดไว้ในบทกลอน               เป็นสิ่งสอนเตือนใจให้พวกเรา
อายุวัยมากแล้วต้องไปตรวจ                อย่าหลงนวดทาแป้งสะดือเขา
วัยหนุ่มดูรู้อยู่สู้ไม่เบา                           ไม่ต้องเศร้าโรคใดไขบอกมา         
ลุงแก่แล้วเตรียมตัวอย่างสงบ               อุทิศศพร่างกายให้ศึกษา
อาจารย์ใหญ่สวนดอกบอกวิชา             แพทย์เข้ามาผ่าตัดหั่นส่องดู
หมอทำนายเก้าสิบสามออดๆแอดๆ        เดินอาบแดดตีกอล์ปชอบอีหนู
สมุนไพรขมิ้นชันเป็นยาชู                      กำลังอยู่เพื่อนเอยอย่าห่วงเลย

 

…..คนโรคเบาหวาน....
ลุงแก่แล้ว  เป๋นคนมีโจ้ค  เพียงแค่ตุ๊กโศก  เป๋นโรคเบาหวาน
เมื่อหนุ่มกิ๋นเหล้า  เมาบ่าเยี๊ยะก๋าน  จ๋นเมียรำคาญ  ไล่ออกจากบ้าน
พอมาบ่าเด่ว   ตับเห่วสะต๊าน  อินซูลินผ่าน  ได้หน้อย

น้ำตาลในเลือด  ตรวจต๋ามนิ้วก้อย  เครื่องวัดหัวหซ่อย  ฮ้องดัง
เกิ๋นมาตรฐาน   งุ่นง่านหันหลัง  หมอบอกความหวัง  ญังมีอย่าเส้า
บ่าหต๊องตกใจ๋  ควบคุมได้เล้า  ก่อเหมือนคนเฮา  ดีนี้

กิ๋นอินซูลิน  กู้เจ๊าเข้าบี้  กิ๋นแป้งหน้อยนี่  อดเอา
น้ำส้มน้ำหวาน  น้ำต๋าลคุกเค้า  หลีกเว้นแม้เงา  จะไปเข้าไก้
อาหารมื้อเหจ้า  หนมปังปอได้  นมสดจืดไว้  ฮองต๊อง

อาหารพวกถั่ว  กิ๋นอั่วเข้าล้อง  กิ๋นฮื้อปุ๋มปอง  ทั้งวัน
เฉ่าก๊วยเข้าเสริม  เติ๋มต๋อนหิวกั๋น  ปะทังต๊องครรภ์  บ่อฮื้อชอกช้ำ
ใจ๊สมุนไพร  มีไว้หนุนก๊ำ  ก่อปอได้ฮ่ำ  ค่าวเหจี๊ย

อบเชยเป๋นหลัก  น้ำหมักเป๋นเจี๊ย  ใบหบะญมเปี๋ย   เอามา
ใบเตยมาเป๋าะ  พิลังก๋าสา  ใบสักเซาะหา  เข้ายากิ๋นใจ๊
ปริมาณนั้น  บ่าเหมือนกั๋นไท้  ขอฮื้อจุ่งได้  ลองเน้อ

คอยตรวจน้ำต๋าล  สอบทานญามเพ้อ  หากพบเจอะเจอ  แก้ตัน
เมื่อเจ๊าน้อยกว่า  ร้อยซาวสุขสันต์  มากไปซุ๋ดยัน  เอาจ๋นเกปิ้น
แบบนี้บ่อดี  ทำฮื้อใจ๋ฮิ้น  ก่อคงได้ญิน  มาแล้ว

ต๋อนหลังอาหาร  น้ำต๋าลบ่อแค้ว  ร้อยแปดสิบแผว  ญังดี
หากเกินนั้น  งดแป้งดิหลี  อินซูลินลี่  ปรี่เกียมเตี่ยมเข้า
ควบคุมทั้งวัน  คอยสังเกตเฝ้า  อาก๋ารรุกเร้า  ไค่วื้น

น้ำต๋าลลดหน้อย  ใจ๋จ่อยบ่อจื้น  เหื่อปังญ้อยปื้น  สั่นมือ
วัดได้หกสิบ  ต่ำกว่าเก๋ณฑ์ถือ  อันตรายลือ  ญิ่งกว่าโป้นล้ำ
ควรมีนมกล่อง  ยองอยู่ก๋องก๊ำ  เปี๋ยฟั้งก่อนวำ  วูบว้าย

ควบคุมได้ดี  เข้าเก๋ณฑ์บ่อค้าย   ก่อสุขสบาย  ดีเนอ
เป๋นอย่างนี้เล่าเออ  ปอบำเรอปะคองไปวันวันเน่อนายเฮย

อาชีพ

อาชีพด้านปัจจัยที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตคืออาหาร

เกษตรกรผู้ผลิตวัตถุดิบอาหาร

.....การปลูกข้าว..

บริโภคข้าวสารอาหารหลัก              เคยรู้จักวิธีปลูกยุคปางหลัง
บรรพบุรุษถ่ายทอดสอดหูฟัง            ร่วมปลูกฝังกันมาล้าสมัย
ก่อนใช้ควายไถนาพาลำบาก          เดี๋ยวนี้ลากควายเหล็กเสกแทนใช้
ติดล้อเสริมเติมไถลากคราดไป        เพียงอึดใจเกลี่ยเพิ่มเริ่มดำหว่าน
นาข้าวในเมืองไทยใช้สองแบบ        นาหว่านแถบภาคกลางต่างถิ่นฐาน
นาดำปลูกทั่วไปใคร่พิจารณ์            บ่งเชี่ยวชาญสานต่อถ่อสืบมา
กำหนดปลูกก่อนนี้ต้องเดือนวัน        ใช่สำคัญเดี๋ยวนี้ไม่มีปัญหา
ขอให้ชลประทานปล่อยน้ำมา          เป็นอันว่าปลูกใหม่ได้ทั้งปี
ก่อนนั้นพันธุ์ข้าวใช่ไวต่อแสง          เส้นรุ้งแวงไม่เกี่ยวอย่าเที่ยวหนี
ปลูกกลางฝนต้นหนาวเข้าท้ายปี      จะให้ดีนับหว่างกลางสิงหา
เดี๋ยวนี้พันธุ์ข้าวไม่ไวต่อแสง            ไม่ระแวงแย่งปลูกผูกปัญหา
ข้าวเหนียวจ้าวสลับปลูกทุกเวลา     เงินกู้มาใกล้หมดไม่สดศรี
เข้ามาสู่ฤดูกู้เก็บเกี่ยว                      ไม่ใช้เคียวเกี่ยวข้าวในคราวนี้
รถเก็บเกี่ยวเคี้ยวลากตัดพร้อมสี       ส่งเมล็ดข้าวเร็วดีเกินคาดเดา
ตามขั้นตอนต่อไปให้กองตาก           เพื่อลดจากความชื้นไม่หืนเฉา
ต่ำกว่าสิบสี่เปอร์เซ็นต์เน้นให้เบา      พร้อมรับเอาเข้ายุ้งมุ่งโรงสี
ต้นทุนผลิตต่อเกวียนหกเจ็ดพัน        ตอนขายนั้นได้หมื่นชื่นสดศรี
หากขัดสนขายเขียวเสี้ยวต้นปี         วัดดวงที่เก้าพันนั้นพอเนาว์
อาชีพอื่นเปรียบไว้รายได้ต่ำ             ขายกล่ำหัวปลีได้สองเท่า
ซื้อมาห้าขายสิบหยิบไม่เบา             ชาวนาเจ่าเคล้ารายได้ไม่เพียงพอ

 

.....จาวนา....
เมื่อก่อนปูกเข้า   เคานาน้ำฟ้า  ตามเหมืองผ่า  ควายปาลากไถ
บ่าเดี่ยวควายเล๋ก   อเนกถึงใจ๋   คาดปั่นเร็วไว  บ่าเต้าใดแล้ว
แบบหว่านลือดำ  บ่อล่ำคาดแค้ว  ได้ปูกแน่แน่ว  นอนน้า

ชลประทานญ่อย  ป่อยน้ำบ่อจ๊า  ตลอดเวลา  รอเอา
พอถึงเก๋บเกี่ยว  รถเลี้ยวจ้างเหมา  คาดตั๋ดมุ๋นเข้า  ปั่นสีเป่าพ้อม
ออกมาเป๋นเม็ด  เข้าเปือกเข๋าะหต๊อม  ใส่ถุงฮอม  ส่งหป๊อน   

พันธุ์เข้ากอขอ  บ่อกั๋วหนาวฮ้อน  ปูกได้กู้ต๋อน  เรียงยาย
ต๋กเขียวลวง   เป๋นห่วงเรื่องขาย  ป้อก๊าบ่าอาย  ฮับจ่ายบ่ออั้น
จาวนาหลงกล  ขนเงินไปนั้น  บ่ากี้วัน  หมดเสี้ยง

คนปูกได้หน้อย  บ่าปอกอยเลี้ยง  ลูกเมียหน้าเมี้ยง  รอคอย
กะดูกผ่อย  สันหลังญานญ้อย  เข้าแปงก่อก้อยก้อยทำใจ๋เน่อนายเฮย

 

.....การปลูกผัก...

อาชีพสู้รู้จักปลูกผักขาย                     หาจำหน่ายส่งผ่านศูนย์การค้า
ตลาดผักมักคล่องตรองราคา              พ่อค้ามาขายซื้อคือคนกลาง
ทุนปลูกกับขายได้คงไม่คุ้ม                โรคชุกชุมแมลงกัดกำจัดล้าง
บวกแรงงานเพิ่มผลผลิตคิดสตางค์    ไม่จืดจางกำไรใส่ค่าแรง
เดี๋ยวนี้ดีขึ้นนักผักกลางมุ้ง                  กันแมลงยุ่งโรคเฉาเบาผ่อนแสง
คำนวณถึงแรงคนต้นทุนแพง              ด้วยแกร่งแย่งซื้อหาราคาดี
ปัจจุบันปลูกผักไฮโดรโฟนิค          ในกระติกเติมน้ำห้อยค่อยหลีกหนี
ไม่ใช้ดินใช้ปุ๋ยน้ำสารเคมี                   แพงหูฉี่ปลอดโรคแต่โศกเฉา
มาเดี๋ยวนี้กล่ำปลูกบนดอย                  ไร่เลื่อนลอยค่อยถางกลางภูเขา
ยาฆ่าแมลงไม่พ่นใช้หยอดเอา            ตรงยอดอ่อนนะเจ้าแนวหนอนกิน
กล่ำดอยคอยปลูกตอนหน้าฝน            เสร็จแล้วขนปิกอัพขับมาสิ้น
พื้นราบชนคนเมืองเคืองได้กิน             พอได้ยินวิธีปลูกขนลุกสั่น
อยากอยู่นานทานผักธรรมชาติ            ดารดาษทั่วไปในเขตขัณฑ์
ผักเชียงดาผักกฐินขานกินกัน             ผักเฮือดนั้นรอคอยอร่อยดี
ผักตำลึงดอกแคชะโอมบ้าน                ตามผักหวานผักแว่นอีกกล้วยหวี
ดอกแคนามะรุมและหัวปลี                   ตัวอย่างนี้แค่บอกออกเมนู

 

.........การปลูกผัก.....

ตางน้ำดี  แถมมีตี้หน้อย  เลือกคิดใจ๊สอย  หลอยปูกผักขาย
แม่ก๊าฮับซื้อ  กาดผักบ่อหลาย  เซาะจำหน่าย  วุ่นวายซุ๋ดสิ้น
เลหลังถูกเหมา  ทุนเก่าขาดวิ้น  บ่าปอกิ๋น  ยาใส้

แมลงชุกชุม  มาลุมเก๋าะไล้  ทนยาบ่อไหว  อดเอา
ตกคืนหนอนเจ๋าะ  มาเลาะใบเถา  เป๋นฮูโผ่งเว้า  เหจ๊าเหอะเหจ๊าเฮ้ย
ปูกผักก๋างมุ้ง  มาหญุ้งดีเฟ้ย  ลงทุนปอเม่ย  เหงือกง้ำ

ผักอวบงาม  กรอบนุ่มฉ่ำน้ำ  ใส่ถุงกั๋นจ๊ำ  ไร้สาร
ส่งขึ้นห้าง  วางก๊างเญิงขาน  บ่อเมินบ่อนาน  ส่งผ่านขายเสี้ยง
ถึงจะแปงน่อย   คนทอยไปเกลี้ยง  ส่วนมากคนเวียง  กิ๋นใจ๊

จ๋ดกะหล่ำดอย  บ่อยหระวังไว้  จะมาตุ๊กข์ใจ๋  เมื่อลูน
แก๋งไต๋ป๋าก๊าว  ออกป๊าวเข้าสูน  ผักธรรมจาดิพูน  ก๋องสุ่นแอมข้าง
หนักไปตางผัก  ฮู้จักหน่ายฮ้าง  จิ๊นเป๋นดุ้นวาง  ญอซ้อง

ของกิ๋นของว่า  ปาใส่ตึ๊กต๊อง  ก้อยเซาะมอง  กิ๋นเนอ
สารใยตี้เจอ  ในผักเสนอ  จ้วยฮื้อเต้อระบบขับถ่ายได้ดีเน่อนายเฮย   

 

.......ปลูกมะนาวนอกฤดู.........

       พูดถึงเรื่องมะนาวชาวบ้านกลัว          หน้าแล้งมัวเสาะหาบริโภค
ช่วงมีนาเมษาราคาโขก                            อาจมีโชคติดผลขนมาขาย
ไม่เหมือนใครให้ออกนอกฤดู                    ต้องเรียนรู้เรื่องราวข่าวไม่สาย
ใช่เรื่องฟลุ๊กบรรทุกผลขนจำหน่าย           รายรับจ่ายเกินดุลละมุนใจ
มีพื้นที่ใช้สอยคอยหนึ่งไร่                         ทำอย่างไรปลูกได้ใคร่สงสัย
ถังซีเมนต์รองฝาก้นขนปลูกใน                อือคงได้เห็นนำกรรมวิธี
ระยะปลูกระหว่างต้นเมตรยี่สิบ      เมตรห้าสิบระหว่างแถวแนวสูสี
เว้นทางเดินสองเมตรพอดิบพอดี              เพียงแค่นี้ร้อยต้นได้สบาย
ระบบน้ำถังซีเมนต์เน้นแรงดัน                   ตั้งห้าชั้นไว้เผื่อไม่เสียหาย
ต่อท่อน้ำปุ๋ยชีวภาพขนาบชาย                 เลยเข้าจ่ายภายในถังโดยตรง
อีกสองแท็งก์เก้าชั้นน้ำสะอาด                 ไว้ฉีดราดทั่วไปตามประสงค์
ใช้ดินปลูกผสมไว้ใคร่จำนง                      คลุกเคล้าลงในบ่อที่เตรียมไว้
ใช้หน้าดินร่วนดีที่สามส่วน                       ขี้วัวเก่าหนึ่งส่วนก็พอไหว
เปลือกถั่วเขียวสองส่วนผสมไป                คงจะได้ดินปลูกถูกราคา
กิ่งพันธุ์ควรชำไว้ไม่เกินเดือน                   ด้วยต้องเตือนค้างปีมีปัญหา
เรื่องรากขดแคระแกรนเจริญช้า                สิ่งนำพามาเพิ่มเติมต้นทุน
ใส่ปุ๋ยสูตรสามสิบหกไว้ก้นหลุม  ปลูกแล้วคลุมด้วยดินกองสุมหนุน
ล้นปากบ่อคล้ายภูเขาให้สมดุล                 ไม่ต้องวุ่นโรคโคนเน่าเฉาตาม
ควรปลูกห้วงภายในมกรา                         ถึงกันยาตุลาตอบคำถาม
แปดเดือนบังคับดอกออกพองาม               คอยเฝ้ายามให้ดีตอนมีนา
คอยจังหวะกันยาฝนทิ้งช่วง                     งดน้ำห้วงนี้ไปเรื่อยเฉื่อยคอยหา
ใบมะนาวเริ่มเหี่ยวหล่นลงมา                   สิบห้าสามสิบสิบห้าสูตรปุ๋ย       
ใส่รอบต้นหนึ่งกำมือพร้อมรดน้ำ               ให้ชุ่มฉ่ำพร่ำพรมจนเย็นฉุย
พ่นฮอร์โมนเปิดตาดอกเป็นทางกรุย          พร้อมเร่งลุยฉีดพ่นอีกเจ็ดวัน
หลังจากนั้นตาดอกเริ่มผลิออก                 ไม่ต้องบอกก็ได้ว่าสุขสันต์
อีกห้าเดือนค่อยเก็บจำหน่ายกัน                ถึงวันนั้นคงเห็นเป็นอาเสี่ย
เพียงแค่นี้อย่าเพิ่งเริงใจหลาย                  อันตรายยังมีที่สูญเสีย
โรคแมลงชุกชุมรุมนัวเนีย                        แมลงค่อมเพลี้ยไฟหนอนชอนใบ
โรคแคงเกอร์ยางไหลราเข้าขั้ว                ไม่ควรมัวนิ่งเฉยเมยเฉไฉ
สารเคมีพ่นป้องกันด้วยทันใด                    เพื่ออุ่นใจหวังฝันนั้นเป็นจริง
ขออวยพรเกษตรกรจงโชคดี                    คิดทำที่ใครไม่ทำให้ขำกลิ้ง
เสาะความรู้สู้มาหาอ้างอิง                         มีใจนิ่งขยันพลันสบาย   

 

 

 

 

ภาษาไทยเขียนเมือง...

29………จ๊อยเอาอั๋กสอนไทยเขียนเมือง.....
Cm…………………………Bb7.Cm.……Bb7…………Fm.Bb7
เขียนค่าวกำเมือง  สำเนียงคั่งไค้  ใจ๊อั๋กสอนไทย  ตุ๊กอกตุ๊กใจ๋ 
…………..Cm……………………….Bb7………………Fm.Bb7
ซักพ่องบ่อหมี  ตี้เซาะหาไหน  อนุโลมไป  ใจ๊ใส่กำแน่น. 

…………..Cm……………Bb7.Cm……..…..Bb7…....
ต๋ามตั๋วอั๋กสอน  ตะก่อนเก่าแข้น.   เต๋มตกอกแหงน  กำนั้น
………..Gm………………………..Bb7……..Fm.Bb7
พะยันชะนะ   มาคะขีดกั้น.  หาบ่อได้.ลั่น  เสียงงาม 
………..Cm……………………………Bb7………………..Fm.Bb7
อั้นว่าตั๋ว..ย...ยักษาใค่ถาม   พอเป๋นเมืองญาม  เซาะหาบ่อได้. 

……………Cm……………Bb7.Cm……Bb7…………
เอาตั๋ว..ญอ..ญัก...เข้า.มาก่ายไก๊  ก่อปออ่านได้.   เสียงพ้อง
…………..Fm……………..Gm………………..Bb7….Fm.Bb7
แต่ว่า..ญอ.ไทย..ญอ.หญิงถูกต้อง  ความหมายผิดผอง  อู้จา 
……..Cm…………………………….Bb7…………………Fm.Bb7
ปออนุโลม  เอาใจ๊เขียนหนา  ปอได.้เปิ้งปา  ถูไปหล้อง.หล้อง. 

………….Cm……..…Bb7.Cm….Bb7……
ส่วนวรรณยุกต์  ตุ๊กใจ๋ปี้น้อง  บ่าฮู้ตี้ข้อง.  ไขใจ๊
……………Cm…………………………..Bb7….Fm.Bb7
อั้นเสียงหละหว่าง   โทส่งขึ้นไท้   ลากถึงตรีไป  บ่อมี 
Cm…….Eb……….Cm
Cm………………………………………….Bb7………………Fm.Bb7
เปิ้นว่าเกิ่งเสียง  สำเนียงดนตรี๋  เลื่อนคึกหน้อยนี่  กำเมืองป่อยถ้อย. 

……….Cm…………………………………Bb7………..
เป๋นต้นว่า ต้อง  ต้องตาต้องต้อย  กำเมืองหันบ่อย  ญากแต้
……………………………………………………..Bb7….Fm.Bb7
ขึ้นเสียงแถมหน้อย  ต้อง. ต๋า  ปอแก้   ถึง  ต๊อง  น้อยแย่  สูงไป 
………..Cm……………………………..Bb7………….Fm.Bb7
เสน่ห์ภาษา  ปาฮื้อหลงใหล  เมืองเหนือผันได้.  เต๋มใจ๋ผู้กู้. 

…………Cm……………...Bb7.Cm……Bb7………..
ญังมีแถมอย่าง  หละหว่างกำอู้  คำควบกล้ำดู   ฮากเหง้า.

…………Fm…………Gm…………Bb7……Fm.Bb7
ภาษาล้านนา  เปิ้นว่าหวีเก้า  บ่าใจ้หวี..เกล้า..หัวเฮา 
………….Cm………………………….Bb7……………Fm.Bb7
ปิ๊ดจ๋าหละนา  เปิ๊กษาขัดเหลา  ก่อเปื้อหมู่เฮา  เกานำไปใจ๊ 

…………Cm…………Bb7.Cm……….Bb7……….
ญังมีแถมนัก  ปั๋นหาทิ้งไว้  เซาะผ่อก่อนได้.   ป่าวเป๊า
……….Fm…………….Gm…………Bb7……Fm.Bb7
บ่าฮู้เยี๊ยะใด  ของไทยแต้เล้า  ดัดแป๋งมาเข้า.  กำเมือง 
…………Cm…………………………………..Bb7……….….Eb
ป๊บปะอยู่เนือง  เป๋นเรื่องอ่อนไหว  ปิ๊ดจ๋าหละนาใจ๊ก่อนเน่อนายเฮย

 

 

ในการเขียนบทค่าวล้านนาครั้งนี้ นายกิ้น สิงห์เคอาร์ ได้ใช้อักษรภาษาไทยมาดัดแปลง หรือ ปริวรรต โดยได้คำนึงถึงเมื่อคนทั่วไปอ่านออกเสียงแล้วก็จะได้อรรถรสทางสำเนียงอย่างใกล้เคียงที่สุด วิธีเขียนก็ใช้หลักการสะกดแบบภาษาไทยทุกประการ เพียงแต่ว่าตัวพยัญชนะในภาษาไทยบางตัวไม่มี ก็ขอยืมบางตัวมาทดแทนใช้ เช่น

ย ยักษ์ ในภาษาพูดของล้านนาไม่ได้ว่า ย ยักษ์ จึงได้ยืม ญ หญิง เข้ามาแทน

โดยเปลี่ยนเป็น ญ ญักษ์ ก็ขอให้ผู้ที่เข้ามาอ่านได้เข้าใจด้วย

ประการที่สอง ในการสะกดออกเสียงสำเนียงล้านนาจะมีเสียงวรรณยุกต์ ที่สูงกว่า โท แต่ไม่ถึง ตรี อยู่หนึ่งเสียงซึ่งในภาษาไทยไม่มีให้ใช้ ดังนั้นจึงใช้วิธีการ เปลี่ยนรูปอักษรแล้วดึงเสียงให้ต่ำลงมา

ตัวอย่างการสะกดในภาษาไทยก็มีให้ดู เช่น ลอน(เสียงสามัญ).....ล่อน(เสียงโท)...ล้อน(เสียงตรี)เสียงเอกไม่มี คำถามคือทำอย่างไรจะทำให้เสียงต่ำลงมาเป็นเสียง เอก ให้ได้

ในหลักการผันเสียงภาษาไทย...เขาว่าให้ใช้..ห.. นำหน้าแล้วใช้วรรณยุกต์เดิมเสียงก็จะลดต่ำลงมาคือ

หลอน(เสียงจัตวา).......หล่อน(เสียงเอก)

ผมเองก็ใช้หลักการเดียวกันนี้มาประยุกต์ใช้ในการสะกดคำล้านนาที่มีเสียงวรรณยุกต์พิเศษนี้

ตัวอย่าง ตอง..ต่อง..ต้อง..ต๊อง..ต๋อง.....ต เต่า เป็นพยัญชนะเสียงกลางผันได้ครบทุกเสียง

แต่มีปัญหาอยู่ว่า..ในการผันเสียงระหว่าง โท ....ขึ้นไป...ตรี นั้น ในภาษาล้านนายังผันได้อีกเสียงซึ่งเป็นมนต์เสน่ห์แห่งภาษาที่ทำให้คำพูดคำจาได้อ่อนหวานที่สุด

ดังนั้นผมจึงใช้ ...ห..เข้าไปเติมที่หน้า ..ต.. ซึ่งก็ไม่เคยเห็นมีใช้มาก่อนจึงได้เสียงดังนี้

ตอง..ต่อง..ต้อง..หต๊อง..ต๊อง..ต๋อง.....ซึ่งก็ไม่ถูกร้อยเปอร์เซนต์...เพียงแค่ดัดแปลงมาใช้เท่านั้น

สำหรับคำอื่น ๆ ยังมีอีกมากมายในลักษณะนี้ก็ใช้หลักการเช่นเดียวกัน เช่น

เหฝ๊า...หก๊วย...หน้อย...เหจ้า...หนิ้ว...เหป๊า...หต๊อน...หน้อ..หญ้อง...เหต๊า..หกั๊น...ตะหล๊น..หดั๊นหด๊น..หต๊อม..เหจี๊ย..หม้างเหมี้ยง..หล้องหล้อง..แหท้ง..เป็นต้น

ประการสุดท้ายคือ ในรากเหง้าของภาษาล้านนานั้นจะไม่มี ..ร...หรือ ...ล...กล้ำ...เช่นคำว่า

ไกล...ในภาษาไทย...ภาษาล้านนา...ก็ต้องเขียนแบบนี้ ......ไก๋....เพราะว่าชาวเหนือไม่รัวลิ้น

สำหรับการปริวรรตภาษาล้านนาแบบอื่น ๆ ผมไม่ขออธิบาย ณ ที่นี้ครับ

ต้องขอโทษทุกท่านที่ได้เข้ามาแวะชมแวะอ่านในเวปนี้...ในการปริวรรตภาษาล้านนาแบบนี้ผมเองได้ใช้เขียนค่าวซึ่งเป็นผลงานของผมเองได้ออกไปสู่ผู้นิยมอ่านบทกลอน-ค่าวจ๊อย เท่านั้น มิได้หวังผลประโยชน์อันใด เพียงแต่อยากให้ศิลปะเหล่านี้ได้คงอยู่ในแผ่นดินล้านนาต่อไปให้นานที่สุด

----------------------------------------

หลังจากได้ใช้คำสะกดแบบพิเศษไปสักพักหนึ่งก็รู้สึกว่าเกิดความยุ่งยากมากทั้งการสะกดและการอ่าน ดังนั้นจึงได้เปลี่ยนมาใช้วิธีใหม่คือ

....หันมาใช้ จุด . ลงหลังคำที่จะให้ผันเสียงเป็นวรรณยุกต์โทล้านนา ดังนี้.....

เช่น....ต้อง....ผันเสียงให้เป็นวรรณยุกต์โทล้านนาโดยการเติม จุด . ไว้หลังคำว่าต้อง ดังนี้

ต้อง. ก็จะเป็นสัญลักษณ์ว่าจะต้องผันเสียงเป็นวรรณยุกต์โทล้านนา สำหรับคำอื่น ๆ ก็เช่นเดียวกันครับ

---------------

จาก นายกิ้น สิงห์เคอาร์ ...ศิลปินเดี่ยวล้านนาด้านเพลงกำเมือง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หนังสือบทกลอน-ค่าวจ้อยคำเมือง